پیش بینی قیمت جهانی مس تا سال 2030

تحلیلگران بین المللی بر این باورند که بخش عمده ای از فاکتورهای بلندمدت بازار مس، متمایل به صعود (Bullish) هستند. مهم ترین عوامل شامل موارد زیر است:

• توسعه شبکه های برق و زیرساخت های الکتریکی (بزرگ ترین محرک)

برخلاف تصور عموم که خودروهای برقی را عامل اصلی می دانند، موسسات پژوهشی بزرگی مانند وود مکنزی (Wood Mackenzie) تاکید دارند که سرمایه گذاری روی شبکه های انتقال و توزیع برق، بزرگ ترین پیشران تقاضای مس تا سال 2030 است. شبکه های برق سنتی برای جابه جایی انرژی های تجدیدپذیرِ غیرمتمرکز (مانند نیروگاه های بادی و خورشیدی) طراحی نشده اند و نوسازی آن ها به میلیون ها تن سیم و تجهیزات مسی نیاز دارد.

• انقلاب هوش مصنوعی و ابرِ داده سنترها (AI & Data Centers)

توسعه خیره کننده هوش مصنوعی مولد مستلزم ساخت دیتاسنترهای غول پیکر با توان پردازشی فوق العاده بالا است. این مراکز داده برای سیستم های سیم کشی پیچیده، باس بارها (Busbars) و تجهیزات خنک کننده (Cooling Systems) به شدت به مس وابسته هستند. تخمین زده می شود که بخش هوش مصنوعی به تنهایی تا سال 2030، سالانه بین 500,000 تا 1,000,000 تن تقاضای جدید به بازار مس تزریق کند.

• شتاب گیری گذار به انرژی های سبز و خودروهای برقی (EVs)

یک خودروی الکتریکی استاندارد حدود 3 تا 4 برابر بیشتر از یک خودروی بنزینی به مس نیاز دارد. علاوه بر خودِ خودروها، توسعه ایستگاه های شارژ سریع در سراسر جهان تقاضا برای این فلز را دوچندان می کند. همچنین، میزان مس مصرفی در نیروگاه های بادی و خورشیدی به مراتب بیشتر از نیروگاه های با سوخت فسیلی است.

• بحران ساختاری در بخش عرضه و کاهش عیار سنگ معدن

در سمت عرضه، معادن بزرگ جهان (به ویژه در شیلی و پرو) با پدیده کهولت و کاهش عیار مسِ موجود در سنگ معدن (Lower-grade ore) مواجه هستند. این یعنی معدن کاران باید خاک بیشتری را برای استخراج مقدار ثابتی مس فرآوری کنند که این امر هزینه های تولید (Marginal Cost) و آسیب های محیط زیستی را به شدت افزایش می دهد.

• فرآیند طولانی اکتشاف تا تولید معادن جدید

به طور میانگین، از زمان کشف یک ذخیره معدنی مس تا زمان بهره برداری و خروج اولین محموله تجاری، نزدیک به 17 تا 18 سال زمان لازم است. به دلیل عدم سرمایه گذاری کافی در بخش اکتشاف (CapEx) طی دهه های گذشته، عملاً هیچ ابرمعدن جدیدی وجود ندارد که بتواند در بازه زمانی 2026 تا 2030 کسری های بازار را جبران کند.

• ملی گرایی منابع و تنش های ژئوپلیتیک

محدودیت صادرات مواد شیمیایی کلیدی (مانند اسید سولفوریک از سوی چین که در استخراج مس کاربرد حیاتی دارد) و افزایش مالیات یا حق امتیازهای دولتی (Resource Nationalism) در کشورهای تولیدکننده، ریسک و هزینه تولید مس را بالا نگه می دارد.