مضرات خوردن آب در لیوان مسی؛ خطرات پنهان و اشتباهات رایج که باید بدانید

استفاده غیراصولی، مداوم و بدون رعایت نکات ایمنی از لیوان های مسی، عوارض و مضرات زیر را به همراه دارد:

• آسیب ساختاری به کبد (سیروز کبدی)

بزرگ ترین خطر تجمع مس در بدن، آسیب به بافت کبد است. کبد کودکان و بزرگسالان ظرفیت مشخصی برای دفع فلزات سنگین دارد. ورود روزانه و بیش از حد مس از طریق آب، به مرور زمان باعث ذخیره این فلز در سلول های کبدی شده و در درازمدت می تواند منجر به نارسایی کبد، لک های پوستی ناشی از اختلال کبد و حتی بیماری های خطرناکی مانند سیروز کبدی شود.

• بروز اختلالات شدید گوارشی

ورود ناگهانی یا بیش از حد یون های مس به معده، بافت مخاطی دستگاه گوارش را تحریک می کند. از مهم ترین نشانه های ابتدایی و حاد مسمومیت با مس پس از نوشیدن آب در لیوان های نامناسب می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• دل پیچه و دردهای شکمی شدید
• حالت تهوع و استفراغ مداوم (گاهی استفراغ به رنگ آبی یا سبز)
• اسهال مزمن

• خطر ابتلا به بیماری «ویلسون» ثانویه

بیماری ویلسون یک اختلال ژنتیکی است که در آن بدن قادر به دفع مس اضافه نیست. اما حتی در افراد سالم نیز مصرف بیش از حد و کنترل نشده آب از ظروف مسی قرمز و بدون قلع، می تواند علائمی شبیه به بیماری ویلسون (تجمع مس در چشم، مغز و کبد) ایجاد کند که با اختلالات عصبی و لرزش دست همراه است.

• ایجاد طعم تلخ، فلزی و نامطبوع در دهان

وقتی واکنش مس با آب شدید باشد، طعم آب کاملاً تغییر کرده و حالتی گس، تلخ و فلزی پیدا می کند. این موضوع علاوه بر ایجاد حس ناخوشایند، ترشح بزاق را مختل کرده و اشتها را به شدت کاهش می دهد.

• آسیب به کلیه ها در اثر دفع فلزات سنگین

نیمی از وظیفه تصفیه خون و مایعات بدن بر عهده کلیه ها است. وقتی سطح مس در خون به طور غیرطبیعی بالا می رود، کلیه ها مجبور به فعالیت مضاعف برای دفع این فلز سنگین از طریق ادرار می شوند که در درازمدت خطر نارسایی های کلیوی را افزایش می دهد.